|
|
|
ديرزماني است كه آوازه شركت مايكروسافت همه دنيا را فرا گرفته است. ديگر كمتر خانه و ادارهاي در اقصينقاط جهان است كه از ابداعات و محصولات بيل گيتس و همكارانش بيبهره مانده باشد اما جالب اينجاست كه بزرگترين سازنده نرمافزار جهان چندان در انتخاب نام براي محصولاتش خوشسليقه نيست و كمترين ذوق و مهارتي در اين زمينه دارد. در عوض مايكروسافت در اين چند سال نشان داده تبحر زيادي در پيدا كردن و استفاده از اسامي تاسفبار دارد. بعضي از اين اسامي گيجكنندهاند، برخي بيربط، بعضي محقر و بعضي خيلي جاهطلبانه. علاوه بر اين مايكروسافت به اين عنوان هم مشهور است كه با ناخنك زدن به اسامي پرمسمايي مثل ويندوز يا ورد آنها را به بدترين نحو ممكن مفتضح كند. در زير چند نمونه از اين انتخابها آمده است.
1 - Word 6.0 for Windows
وقتي مايكروسافت نرمافزار محبوب سال 1991 خود يعني Word 2.0 را ارتقا داد، نام جديدي كه براي آن انتخاب كرد نهتنها اصلا چيزي منطقي مثل Word 3.0 نبود، بلكه با پرشي بلند از ويرايش سه، ناگهان به شش رسيد. توضيح رسمي اين اختلاف اين بود كه شماره ويرايشهاي تحت ويندوز پس از نسخههاي قبلي Dos گونه Word قرار داده شده. ولي عدهاي ديگر معتقدند اين كار مايكروسافت به علت رقابت با WordPerfect بود كه در سال 1993 ويرايش 6/0 خود را روانه بازار كرد. نامي كه بايد انتخاب ميشد: ورد 3/0، خيلي ساده و دقيق.
2 - Microsoft Bob
البته اين امكان وجود دارد كه كيفيت پايين برنامه به اسم آن هم لطمه زده باشد، ولي كارشناسان بسياري معتقدند عنوان «مايكروسافت باب» هم بچهگانه است و هم هيچ اطلاعاتي در مورد نرمافزار به ما نميدهد. (روي جعبه آن عكس يك صورتك خندان با عينكي بيل گيتسوار است، در حالي كه شخصيت اصلي آن يك سگ به اسم «روور» است كه بعدها به بخش جستوجوي ويندوز اضافه شد.) نامي كه بايد انتخاب ميشد؛ «مايكروسافت روور» حداقل نشاني از شخصيت واقعي برنامه ميداد كه سگي با همين نام بود.
3 - دستگاههای قابل حمل
از سال 1996، هر اسمي كه مايكروسافت بر دستگاههاي قابل حملش گذاشته: ابتدا Handheld PC نام داشت كه سيستمعامل Windows CE روي آن اجرا ميشد. سپس به اسم Palm PC تغيير يافت تا اينكه سازندگان PalmPilot از انتخاب اين نام شكايت كردند كه به دنبال آن اسم Palm-Size PC انتخاب شد. ولي به زودي مايكروسافت از مشتريان خواست آن را Pocket PC صدا بزنند و سيستمعامل آن به نام Windows Mobile تغيير كرد. نامي كه بايد انتخاب ميشد: Melvin يا هر اسم ديگري كه دست كم اينقدر با گذشت زمان عوض نشود.
4 - NET
در اواسط دهه 90 منتقدان از كند بودن مايكروسافت در زمينههاي وبي شكايت كردند كه در نتيجه يك بسته نرمافزاري به اسم NET. وارد شد كه شامل برنامهنويسي و سرويسهاي اينترنتي براي گوشيها، كنسولهاي بازي، Pocket PC و... بود. حتي نرمافزارهايي مثل Word نيز به صورت اينترنتي براي ارتباطات و زمانبندي طراحي شده بود كه البته تنها اگر يك كاربر خبره كامپيوتر باشيد ميتوانيد از آنها استفاده كنيد. مايكروسافت هم به زودي اين را فهميد و اين بسته را تنها به زبانهاي برنامهنويسي محدود كرد. نامي كه بايد انتخاب ميشد: اسمي مثل «هر چيز مجازي كه از امروز به بعد مايكروسافت تحت وب انجام ميدهد» يا بهطور مخفف VEMDIFTDF.
5 - Windows Millennium
مايكروسافت نميتوانست نام جانشين ويندوز 98 را 2000 بگذارد، چون اين نام قبلا جايگزين ويندوز NT شده بود. بنابراين نامي تظاهركننده و مسخره يعني ME را انتخاب كرد كه شايد بتوان گفت نام بديمني هم بود، چون اين ويندوز بهعنوان سيستمعاملي كند و پرخطا شناخته شد. نامي كه بايد انتخاب ميشد: ويندوز 2001، چون حداقل يك بهانه به مايكروسافت ميداد كه چرا خطايابي سيستمعاملش شش ماه زمان گرفت.
6 - HailStorm
بوران يا توفان و ريزش تگرگ اصولا پديده خوبي به شمار نميرود؛ محصولات كشاورزي را از بين ميبرد، به اتومبيلها خسارت ميزند و حتي ممكن است باعث مرگ انسانها شود. ولي چرا مايكروسافت نام سرويسهاي اينترنتياش را كه نسبت به سرويسهاي Google FaceBook چيز جديدي براي ارائه دادن نداشت، بوران گذاشت؛ كه مايه نابودي است؟ سوالي است كه ما هم پاسخش را نميدانيم! البته شركت به زودي اين نام را به NET My Services تغيير داد. نامي كه بايد انتخاب ميشد: Microsoft Passports؛ نامي كه مايكروسافت بر سرويسهاي اينترنتي ID خود گذاشته بود. البته امروزه Microsoft Passports بهعنوان Windows Live Ids شناخته ميشوند تا با Windows IDهايي كه از بين رفتهاند اشتباهي گرفته نشوند.
7- Windows Genuine Advantage
اصولا مايكروسافت از اينكه از سيستمعاملش (و در كل هر چيزي كه متعلق به اين شركت است) بهطور غيرقانوني استفاده شود، متنفر است. بنابراين به سيستمعاملهاي XP و VISTA دو مرحله امنيتي تاييد و فعال كردن ويندوز اضافه كرد تا بين مشترياني كه به صورت قانوني اين نرمافزارها را تهيه ميكنند و ديگران تفاوت قائل شود. در حالي كه اين سيستم بسياري مواقع به اشتباه حتي كاربران مجاز و قانوني خود را به دزدي متهم ميكرد و نرمافزار را غيرفعال ميكرد. بنابراين نامي كه بايد انتخاب ميشد، كاملا مشخص است: Windows Genuine Disadvantage (عيب اصلي ويندوز نه مزيت اصلي ويندوز) و يا فناوري ضدسرقت.
8 - PlayForSure
اين برنامه براي سيستمهايي كه از windows media DRM استفاده ميكنند، طراحي شده بود. شايد بتوان نامگذاري اين برنامه را در تاريخ فناوري و آيتي، بيدقتترين نامگذاري دانست. كاربران با ديدن نام اين برنامه تصور ميكردند كه اين محصول در تمام سختافزارهايي كه از windows media پشتيباني ميكند قابل اجراست.
منبع: پيسي ورلد 2009 |
|
|